In Lonely Planet beschreven als een wandeling ‘off the beaten’ track en zeker een aanrader: de 8 kilometer lange wandeling tussen Magome en Tsumago, 2 authentieke postdorpen uit het Edo tijdperk, gelegen in de mooie Kiso vallei: Daar gaan we dan, op een bloedhete zomerdag. Wandelschoenen aan en weg zijn we. Om ons enkele uren later even in een ander tijdperk te wanen.

Voor de Engelse versie, klik hier.

1. De Kiso-vallei
2. De wandeling zelf
3. De lengte van de wandeling
4. Een aanrader
5. Hoe geraak je in Magome en Tsumago?
6. Waar kan je verblijven?
7. Meer informatie

De Kiso-vallei

De Kiso-vallei bevindt zich in de prefectuur Nagano, in de Centrale Alpen. In de Edo-periode werd een 500 km lang ‘pad door de bergen’ (Nakasendo) uitgehouwen, een belangrijke handelsroute tussen Kyoto en Tokio. Men reisde te voet of te paard, dus ontwikkelden zich om de paar kilometer ‘postdorpen’ om reizigers rustplaatsen, eetgelegenheden en overnachtingen te bieden.

Vandaag de dag kan je een klein stukje van dit oorspronkelijk pad wandelen, zo’n 8 kilometer tussen de slaperige dorpjes Magome en Tsumago. Het is een van DE wandelroutes in centraal Japan.

De wandeling zelf

We wandelen dit stukje authentiek Japan op een bloedhete zomerdag. We starten in Magome en wandelen tot Tsumago om van daaruit nog een 3 kilometer verder te stappen tot aan het JR station van Nagiso.

Als je in Magome van de bus stapt, zie je meteen de felgroene rijstvelden.

In het dorpje zelf vind je heel wat traditionele houten huizen, houten molens, winkeltjes en een kleine postkantoor. Er zijn ook enkele musea, maar we zijn gekomen om te wandelen , dus we laten deze links liggen. Er zijn weinig toeristen, we hebben dan ook alle gelegenheid om rustig rond te kijken.

Het pad slingert omhoog, het dorp door. Van zodra we het dorp uit zijn, komen we op een uitzichtpunt, de Magome pass, dat een mooi zicht biedt op de omgeving en de omliggende heuvels. Ideaal om enkele foto’s te nemen dus.

Vanaf het uitzichtpunt gaat het via kleine paden en verharde wegen langs een kleine beek en een bamboebosje richting Tsumago. We bewonderen de traditionele huizen – de tijd lijkt hier een beetje stil te staan – met de rieten beschutting tegen de zon, de potplanten op het terras en de was die buiten te drogen hangt. We genieten van de rijstvelden en het omliggende platteland.

Halverwege de wandeling houden we halt in Ichikokutochi, weleer reeds een bekende rustplaats voor reizigers. Ook nu worden er in het traditionele theehuis Tatebachaya gratis thee en snoepjes aan de toeristen aangeboden. Een Japanse vrijwilliger vertelt intussen wat weetjes over de geschiedenis van de locatie en de handesroute – het huis is zowaar 300 jaar oud.

En dat vooral toeristen de wandeling maken: voor Japanners is het te warm in de zomer, te koud in de winter. Buiten hangt een bord waar toeristen kunnen aangeven van welk land we komen. We lieten die dag blijkbaar al enkele Nederlanders en Engelsen voorgaan. Enkele 100den toeristen per dag, dat is weinig in vergelijking met de mensenmassa in Tokyo.

Het landschap verandert terwijl je door bossen en bewaarde paden naar Tsumago loopt, het tweede postdorp.

De ‘stone pavement’, een pad met kasseien, is origineel en kronkelt door het bos.

We proberen ook de ‘berenbel’, de zogenaamde bear bell, kuma-yoke-suzu, uit, die je kan laten ‘klingelen’ om beren op afstand te houden. We hebben geen beer gezien maar de regio staat blijkbaar wel bekend om de Japanse black bear.

Tegen het einde van de wandeling worden we nog getrakteerd op twee watervallen, de ‘Odaki – Medaki’ watervallen, een ‘mannelijke’ en een ‘vrouwelijke’. We rusten even uit en zoeken wat verfrissing in het koude water.

In Tsumago lijkt de tijd opnieuw te hebben stilgestaan. Ook hier heel wat traditionele huize, rustige straten en minder toeristen. We stoppen even voor een ijsje, een welgekomen traktatie in de hitte.

Vanuit Tsumago is het nog een 3-tal kilometer stappen naar het station van Nagiso. Dit stukje van de wandeling loopt door een meer bebouwd gebied, maar is toch nog de moeite.

De lengte van de wandeling

De wandeling is alles bij elkaar kort en makkelijk.

In Magome en Tsumago staat de wandeling goed aangegeven. Bij de start staat een bord die de route uiteenzet en ook tijdens de wandeling komen we heel wat wegwijzers tegen, in beide richtingen.

Het pad tussen Magome en Tsumago is ongeveer 8 kilometer. Er zijn verschillende uitkijkpunten en toiletten.

Als je langer wil wandelen kan je de wandeling uitbreiden, voor Magome of na Tsumago.

Je kan te voet starten vanuit Nakatsugawa station en 4 kilometer wandelen tot aan Ochial Juku. Dit is een pittig stukje, het wandelpad zou steil zijn.

Vanaf Ochial Juku is het dan nog eens 4 kilometer tot Magome. Ook dit is bergop lopen. Je kan ook vanuit Ochial Juku starten.

Vanuit Tsumago kan je nog 3 kilometer stappen tot aan het JR Nagiso station. Het wandelpad is makkelijk en niet steil, je doet er ongeveer een uurtje over.

Er zijn dus heel wat combinaties mogelijk, zoals je hieronder kan zien.

Een aanrader

De wandeling is alles bij elkaar kort maar we doen er 4 uur over. De hitte – zeker in het begin als de route wat omhoog loopt – en de verschillende stops om te rusten of foto’s te nemen zitten daar zeker voor iets tussen.

Ik vind de wandeling zeker de moeite waard. Het hele wandelpad ademt het traditionele Japan van weleer en biedt eigenlijk een glimps van wat Japan allemaal te bieden heeft, in het ‘mini’ dan wel: traditionele Japanse huizen met ambachten, bloempotten op terrassen, wapperend wasgoed, het weelderig groen landschap met uitgestrekte rijstvelden, akkers, bamboebossen en kleine tempels te midden van een heuvelachtig landschap. Hier dus geen neon of veel volk, zelfs niet in de treinstations. Integendeel, we komen slechts een paar tientallen toeristen tegen, dus het is overal heel rustig. Het feit dat auto’s verboden zijn in Magome en Tsumago is ook een pluspunt, je waant je nog iets meer in het authentieke Edo – tijdperk.

Hoe geraak je in Magome en Tsumago?

Magome en Tsumago zijn dorpjes zonder treinverbinding.

Je komt er op de volgende manieren

1. Te voet, door de wandeling Magome – Tsumago te doen of vice versa.

2. Magome: via een lokale bus, die je neemt in Nakatsugawa. Dit is de makkelijkste manier. Nakatsugawa is een klein stadje aan de treinlijn Nagano-Nagoya. Er zijn directe verbindingen vanuit Matsumoto. Het is een JR verbinding, dus inbegrepen als je een JR pas hebt. De treinreis duurt ongeveer een uurtje.

Het stadje heeft weinig te bieden, maar het is de ideale uitvalsbasis om de wandeling te starten in Magome.

Vanuit Nakatsugawa rijden er regelmatig bussen naar Magome, de busrit duurt ongeveer een halfuurtje. Je wandelt dan van Magone via Tsumago naar het station van Nagiso – of je neemt eventueel een taxi voor het laatste stukje. Van Nagiso kan je dan de trein nemen naar om het even welk dorpje. Als je de wandeling wil uitbreiden, kan je de bus of taxi nemen tot het startpunt.

3. Tsumago: als je de wandeling in Tsumago wil starten, neem je best de trein tot in Nagiso (JR station) en vandaar kan je de voet of met de taxi naar Tsumago.

Waar kan je verblijven?

Je kan de wandeling perfect in 1 dag doen.

Je kan bijvoorbeeld ’s morgens de trein nemen vanuit Matsumoto tot in Nagatsugawa, dan de bus naar Magone, wandelen tot Tsumago en dan via het station van Nagiso weer richting Matsumoto.

Ik zou je echter aanraden om minstens 1 nacht in deze mooie streek te verblijven zodat je je niet moet overhaasten en de sfeer van de Kiso vallei kan opsnuiven.

Wij planden deze trip in tegen het einde van onze reis, tussen ons bezoek aan Matsumoto en Mount Fuji.

We overnachtten in Nakatsugawa in Ryokan O.

De Ryokan ligt op amper een paar minuten wandelen van het station. Het is een typisch Japans hotelletje. Het is zeer netjes en biedt tweepersoonskamers in Japanse stijl (futonbedden). Op het gelijkvloers is een gezellige zitruimte en bar. De Ryokan biedt enkel zeer beperkt (Japans) ontbijt aan. Voor een meer westers ontbijt, lunch of avondeten kan je in het stadje terecht. De uitbaters kunnen je tips geven. Er is ook een grote supermarkt op een 10 minuutjes wandelen.

Je kan ook de nacht voor of na de wandeling in Magome of Tsumago overnachten en dan je reis verder zetten. Er zijn tal van traditionele Ryokans in deze dorpjes. Meer informatie kan je vinden in het het Tourist Information Center van Magome en Tsumago.

Meer informatie

Nakatsugawa heeft een klein toeristenkantoor, schuin tegenover het station. Er zit een vriendelijke dame die je uitleg geeft over het stadje, de wandeling en de busverbindingen. Je krijgt, gratis, een handige wandelkaart met de belangrijkste historische bezienswaardigheden, een brochure over het bekende wandelpad, een restaurantgids, informatie over overnachtingen en een overzicht met alle bus- en treinverbindingen. Je kan deze informatie ook vinden in het Tourist Information Center van Magome en Tsumago.

Wist je dat je bovendien een ‘we hebben de Magome-Tsumago’ wandeling certificaat kan krijgen? Loop hiervoor even langs bij het Tourist Information Center van Magome om het certificaat en een stempel te halen. In Tsumago haal je dan de tweede stempel. Een mooie herinnering aan een reis die niet alleen de afstand tussen twee dorpen overbrugt, maar ook de kloof tussen het heden en het rijke verleden van Japan.